กฎของโอห์ม

กฎของโอห์ม
จอร์จ ไซมอน โอห์ม(George Simon Ohm) นักฟิสิกส์ชาวเยอรมันได้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณของไฟฟ้าทั้ง 3 ตัว คือ ระหว่างกระแสไฟฟ้า (I) แรงดันไฟฟ้า (E) และตัวต้านทาน (R) และได้สรุปค่าความสัมพันธ์ดังกล่าวไว้ว่า “กระแสไฟฟ้านั่นวงจรไฟฟ้านั้น จะแปรผันตรงกับ แรงดันของแหล่งจ่ายไฟฟ้าแต่จะแปรผกผันกับค่าความต้านทานในวงจรไฟฟ้า”  ดังสมการ


รูปที่ 1

เมื่อ
I=  กระแสไฟฟ้ามีหน่วยเป็น แอมป์แปร์ (A)
E= แรงดันไฟฟ้ามีหน่วยเป็นโวลต์ (V)
R= ความต้านทานมีหน่วยเป็น โอห์ม (Ohm)

จากกฎของโอห์มอธิบายได้ว่ากระแสไฟฟ้าในวงจรจะมีค่าเพิ่มขึ้นถ้าแรงดันที่แหล่งจ่าย  มีค่าเพิ่มขึ้น  และในทางกลับกันถ้าแหล่งจ่ายไฟฟ้ามีค่าคงที่  กระแสไฟฟ้าจะมีค่าลดลง
เมื่อค่าความต้านทานในวงจรไฟฟ้ามีค่ามากขึ้น  ความสัมพันธ์ตามกฎของโอห์มอาจเขียน  ในรูปสามเหลี่ยม ดังรูป


รูปที่ 2

ในการหาค่าความสัมพันธ์รูปที่ 2 ถ้าต้องการทราบค่าแรงดันไฟฟ้า ทำได้โดยใช้นิ้วมือปิดที่ตัวอักษร E  จะได้คำตอบคือ E  เท่ากับ I  คูณ R  ทำนองเดียวกัน จะหาค่าความต้านทาน จะได้  R  เท่ากับ I หาร E  เป็นต้น

ความสัมพันธ์ตามกฎของโอห์มเป็นแบบเชิงเส้นดังแสดงในกราฟรูปที่ 3 คือถ้าความต้านทานคงที่ ความสัมพันธ์ระหว่างกระแสและแรงดันไฟฟ้า เป็นสัดส่วนโดยตรงกล่าวคือ กระแสไฟฟ้าจะเพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนโดยตรงกับแรงดันที่เพิ่มขึ้น


รูปที่ 3

ตัวอย่างกฎของโอห์ม